kompan

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kompan (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkɔ̃mpãn], AS[kõmpãn], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) towarzysz, przyjaciel, kolega, kumpel
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kompania f
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: