Janek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] Janek (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) zdrobn. zdrobniale Jan

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(2.1) lm liczba mnoga D. dopełniacz zob. zobacz → Janka

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza Jan|ek, ~ka, ~kowi, ~ka, ~kiem, ~ku, ~ku; lm liczba mnoga ~kowie, ~ków, ~kom, ~ków, ~kami, ~kach, ~kowie przykłady:

(1.1) W klasie tylko Janek nie wie, na jakie pytania odpowiada celownik.

(1.1) Intryga Janka miała opłakane skutki.

(1.1) Panie Janku, proszę naprawić faks! Znów zaciął się papier.

(1.1) Jankowi się nie przelewa; oszczędza prawie na wszystkim i za każdym razem kontroluje swoje wydatki.

(1.1) Anka z Jankiem kompromitowali się przy swoich znajomych.

(1.1) Jankowi nieźle się powodzi, ostatnio kupił nową willę z basenem.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) Jaś, Jasiek, Janeczek
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik Jan, Jaś, Jasiek, Janko, Janeczek
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle → Jaś

(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle → Jan