dativ

dativ (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) gram. gramatyka celownik

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

dativ (język duński)

wymowa:

Dania: [ˡdɑ·ˌti'w]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) gram. gramatyka celownik

odmiana:

(1.1) en dativ, dativen, dativer, dativerne

przykłady:

(1.1) Tysk og islandsk har bevaret fire kasus: nominativ, akkusativ, genitiv og dativ. → W niemieckim i islandzkim zachowały się cztery przypadki: mianownik, biernik, dopełniacz i celownik.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) hensynsfald, skrót dat.

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: słownictwo gramatyczne w jęz. duńskim

źródła:

dativ (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) gram. gramatyka celownik

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

dativ (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) gram. gramatyka celownik

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: