wiewiórka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wiewiórka (język polski)
wymowa: IPA: [vʲɛˈvʲurka]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zool. nadrzewny gryzoń o puszysty i najczęściej rudym futrze; zob. też wiewiórka pospolita w Wikipedii
- (1.2) pot. osoba z rudymi włosami
odmiana: (1.1) lp wiewiór|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:
- (1.1) Wczoraj w lesie widziałem rudą wiewiórkę zajadającą orzechy.
- (1.1) Wiewiórka, przestraszona zgiełkiem, wyskoczyła także jak bomba z dziupli swojej (...) (A. Dygasiński: Wilk, psy i ludzie)
- (1.2) Kim jest ta wiewiórka w minispódniczce?
składnia:
kolokacje: ~ pospolita, ~ szara
synonimy: (1.2) marchewka, rudzielec
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. wiewióra, wiewióreczka; przym. wiewiórczy, wiewiórkowaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
- zobacz też: wiewiór
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) squirrel
- białoruski: (1.1) вавёрка f
- bułgarski: (1.1) катерица f
- chorwacki: (1.1) vjeverica f
- czeski: (1.1) veverka
- dolnołużycki: (1.1) njewjericka f
- duński: (1.1) egern n
- esperanto: (1.1) sciuro
- fiński: (1.1) orava
- francuski: (1.1) écureuil m; akadian. écureau
- górnołużycki: (1.1) wjewjerčka f
- grecki: (1.1) σκίουρος m
- hiszpański: (1.1) ardilla f
- holenderski: (1.1) eekhoorn
- islandzki: (1.1) íkorni m
- jidysz: (1.1) וועווערקע f (wewerke)
- litewski: (1.1) voverė
- niemiecki: (1.1) Eichhörnchen n
- norweski (bokmål): (1.1) ekorn
- norweski (nynorsk): (1.1) ekorn
- rosyjski: (1.1) белка f
- sranan tongo: (1.1) bonboni, ekosi
- szwedzki: (1.1) ekorre w
- ukraiński: (1.1) білка f
- walijski: (1.1) gwiwer
- włoski: (1.1) scoiattolo m

