Rost

Rost (język niemiecki)

Rost (1.1) am alten Zug

Roste (1.2-3)

Rost (1.5)

wymowa:

lp liczba pojedyncza IPA: [ʀost]; lm liczba mnoga IPA: [ˈʀostə] wymowa austriacka

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rdza

(1.2) (pozioma) krata

(1.3) ruszt

(1.4) biol. biologia Pucciniomycetes, przedstawiciel klasy rdzy

(1.5) bot. botanika rdza (choroba roślin)

(1.6) forma skrócona od Bettrost, Lattenrost → stelaż do łóżka

w złożeniach w funkcji przydawki

(2.1) dotyczący rdzy, rusztu, kraty

odmiana:

(1.1-6)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	der Rost	die Roste[*]
dopełniacz	des Rostes des Rosts	der Roste
celownik	dem Rost	den Rosten
biernik	den Rost	die Roste

przykłady:

(1.1) An den Elementen hat sich schon Rost gebildet. → Na tych elementach utworzyła się już rdza.

(1.1) Die Elemente setzen schon Rost an. → Te elementy pokrywają się już rdzą.

(1.2) Ich mag Fleisch vom Rost. → Lubię mięso z rusztu.

(1.3) Anstatt einer Fußmatte haben wir einen Rost vor der Tür. → Zamiast wycieraczki mamy kratę przed drzwiami.

składnia:

(2.1) w złożeniach Rost + rzecz. rzeczownik/przym. przymiotnik (np. Rostbraten, rostfrei)

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik rosten

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

^[*] Rzeczownik Rost w lm liczba mnoga jest spotykany tylko w słownictwie fachowym.

źródła: