Białystok

Białystok (język polski)

Ratusz w Białymstoku (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [bʲjaˈwɨstɔk], AS: [bʹi ̯au̯ystok], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia miasto w północno-wschodniej Polsce; zob. zobacz też Białystok w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Białystok
dopełniacz	Białegostoku
celownik	Białemustokowi
biernik	Białystok
narzędnik	Białymstokiem
miejscownik	Białymstoku
wołacz	Białystoku

przykłady:

(1.1) Stolicą województwa podlaskiego jest Białystok.

składnia:

(1.1) jechać do +D. dopełniacz, być w +Ms. miejscownik

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik Białostockie, Białostocczyzna, mieszkańcy białostoczanin/białostoczanka, Białostocczanin/Białostocczanka

przym. przymiotnik białostocki

związki frazeologiczne:

etymologia:

biały + stok

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) Беласток (Belastok)
• bułgarski: (1.1) Бялисток (Bialistok)
• chiński: (1.1) 比亚韦斯托克
• esperanto: (1.1) Bjalistoko
• japoński: (1.1) ビャウィストク
• jidysz: (1.1) ביאַליסטאָק
• koreański: (1.1) 비아위스토크
• litewski: (1.1) Balstogė
• łotewski: (1.1) Bjalistoka
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)  ,    
• rosyjski: (1.1) Белосток (Bêlostok)

źródła: