łucznik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] łucznik (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) żołnierz walczący za pomocą łuku; zob. też łucznik (żołnierz) w Wikipedii
- (1.2) osoba zawodowo lub sportowo zajmująca się strzelaniem z łuku; zob. też łucznictwo w Wikipedii
- (1.3) rodzaj zamka do drzwi
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik łucznik łucznicy dopełniacz łucznika łuczników celownik łucznikowi łucznikom biernik łucznika łuczników narzędnik łucznikiem łucznikami miejscownik łuczniku łucznikach wołacz łuczniku łucznicy
- przykłady:
- (1.1) Łucznicy ostrzelali grupę piechurów.
- (1.3) Czy te drzwi zamykają się na łucznik?
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.2) forma żeńska łuczniczka; zob.: łuk
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) od łuk
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) archer m
- duński: (1.1) bueskytte w
- esperanto: (1.1,2) arkisto, arkpafisto
- francuski: (1.1) archer m
- hiszpański: (1.1) arquero m
- interlingua: (1.1) archero
- jidysz: (1.1,2) פֿײַלן־בויגער m (fajln-bojger)
- łaciński: (1.1) sagittarius m
- niemiecki: (1.1) Bogenschütze m
- nowogrecki: (1.1) τοξοβόλος m
- portugalski: (1.1) arqueiro m
- rosyjski: (1.1) лучник m
- źródła:
