szereg

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

szereg (język polski)[edytuj]

szereg (1.1) toalet
szereg (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʃɛrɛk], ASerek], zjawiska fonetyczne: wygł. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ciąg osób lub przedmiotów ustawionych obok siebie w linii prostej
(1.2) mat.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników

zaimek liczebny nieokreślony

(2.1) książk.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org zaimek informujący o dużej liczbie kogoś lub czegoś
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) dwuszeregtrójszeregczwórszeregszereg homologiczny
(1.2) szereg arytmetycznyszereg geometrycznyszereg dwumianowyszereg harmoniczny
synonimy:
(1.1) rząd
(2.1) wiele, sporo, niemało
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org szeregowiec m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, szeregowy m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, szeregowanie n  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, uszeregowanie n  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, zaszeregowanie n  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
czas.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org szeregować, uszeregować, zaszeregować
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org szeregowy
przysł.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org szeregiem, szeregowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) węg.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org sereg[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło I szereg w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.