myśliwy
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] myśliwy (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik myśliwy myśliwi dopełniacz myśliwego myśliwych celownik myśliwemu myśliwym biernik myśliwego myśliwych narzędnik myśliwym myśliwymi miejscownik myśliwym myśliwych wołacz myśliwy myśliwi
- przykłady:
- (1.1) Ale myśliwego, który strzela do wszystkiego, co się w lesie rusza, czeka straszna kara środowiskowa – zostaje okrzyknięty pogardliwym słowem „strzelacz”. To jakby na psychopatycznego kapo powiedzieć z wyrzutem „łapserdak”[1].
- (1.1) Myśliwy siedział na ambonie i pilnie obserwował polanę.
- (1.1) Myśliwy został przewieziony do szpitala. Mimo wysiłków lekarzy po kilku godzinach zmarł[2].
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hunter, huntsman, courser
- dolnołużycki: (1.1) góńtwaŕ m
- duński: (1.1) jæger w
- francuski: (1.1) chasseur m
- hiszpański: (1.1) cazador m
- kazachski: (1.1) аңшы
- łaciński: (1.1) venator m
- niemiecki: (1.1) Jäger m
- nowogrecki: (1.1) κυνηγός m
- rosyjski: (1.1) охотник m
- szwedzki: (1.1) jägare w
- ukraiński: (1.1) мисливець m
- węgierski: (1.1) vadász
- wilamowski: (1.1) jegier m
- włoski: (1.1) cacciatore m
- źródła:
