rzemieślnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] rzemieślnik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik], AS: [žẽmʹi ̯ėśl̦ʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• podw. art.• nazal.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością i naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)
- (1.2) pot. twórca (artysta lub naukowiec), posiadający umiejętności techniczne, lecz pozbawiony talentu
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rzemieślnik rzemieślnicy dopełniacz rzemieślnika rzemieślników celownik rzemieślnikowi rzemieślnikom biernik rzemieślnika rzemieślników narzędnik rzemieślnikiem rzemieślnikami miejscownik rzemieślniku rzemieślnikach wołacz rzemieślniku rzemieślnicy
- przykłady:
- (1.1) Pan Jan to wykwalifikowany i ceniony rzemieślnik.
- (1.2) Artur jest świetnym rzemieślnikiem, ale poeta z niego żaden.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) doświadczony ~, kiepski ~
- (1.2) ~ literacki, ~ pióra
- synonimy:
- (1.1) rękodzielnik
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- patrz: rzemiosło
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) craftsman, artisan
- arabski: (1.1) حرفي ,صانع
- duński: (1.1) håndværker w
- francuski: (1.1) artisan m
- interlingua: (1.1) artisano, artifice
- islandzki: (1.1) iðnaðarmaður m, smiður m
- jidysz: (1.1) בעל־מלאָכה m (balmeloche), האַנטווערקער m (hantwerker)
- niemiecki: (1.1) Handwerker m
- rosyjski: (1.1) ремесленник m
- szwedzki: (1.1) hantverkare w
- źródła:
