łacina

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] łacina (język polski)


wymowa: IPA: /waˈʨina/ wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) język starożytnych Rzymian
(1.2) pot.  wulgarny język, przekleństwa
(1.3) lekcja łaciny (1.1)

odmiana: (1.1-2) lp  łacin|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; blm ; (1.3) lp  łacin|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm  ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Lekcje łaciny były dla niego męczarnią.
(1.2) Uszy więdną, jak się słucha tej łaciny dobiegającej z podwórka.

składnia:
kolokacje: (1.1) łacina klasyczna/łacina ludowa
synonimy: (1.1) język łaciński, skrót łac., łc.
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  łacinnik; przym.  łaciński
związki frazeologiczne: tańczyć po łacinie
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/%C5%82acina”
W innych językach