łacina
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] łacina (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) język starożytnych Rzymian; zob. też łacina w Wikipedii
- (1.2) pot. wulgarny język, przekleństwa
- (1.3) lekcja łaciny (1.1)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik łacina dopełniacz łaciny celownik łacinie biernik łacinę narzędnik łaciną miejscownik łacinie wołacz łacino - (1.3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik łacina łaciny dopełniacz łaciny łacin celownik łacinie łacinom biernik łacinę łaciny narzędnik łaciną łacinami miejscownik łacinie łacinach wołacz łacino łaciny
- przykłady:
- (1.1) Lekcje łaciny były dla niego męczarnią.
- (1.2) Uszy więdną, jak się słucha tej łaciny dobiegającej z podwórka.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) język łaciński, skrót łac., łc.
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. łacinnik
- przym. łaciński, łacińskojęzyczny
- związki frazeologiczne:
- tańczyć po łacinie
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Latin
- arabski: (1.1) لاتينية f
- czeski: (1.1) latina
- esperanto: (1.1) latino, latina lingvo
- fiński: (1.1) latina
- francuski: (1.1) latin m
- hindi: (1.1) लातिनी
- hiszpański: (1.1) latín m; (1.2) palabrotas; lm f
- interlingua: (1.1) latin
- islandzki: (1.1) latína f
- japoński: (1.1) ラテン語
- niemiecki: (1.1) Latein n
- rosyjski: (1.1) латынь f, латинский язык m; (1.2) брань f, ругань f
- slovio: (1.1) Latinio (Латинио)
- szwedzki: (1.1) latin w
- źródła:
