łacina

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Łacina

łacina (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[waˈʨ̑ĩna], AS[u̯aćĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) język starożytnych Rzymian; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też łacina w Wikipedii
(1.2) pot.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, żart.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org wulgarny język, przekleństwa
(1.3) lekcja łaciny (1.1)
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Lekcje łaciny były dla niego męczarnią.
(1.2) Uszy więdną, jak się słucha tej łaciny dobiegającej z podwórka.
(1.3) Po matematyce mamy dzisiaj dwie łaciny i fizykę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) łacina klasyczna / łacina ludowa
synonimy:
(1.1) język łaciński; skr.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org łac., łc.
(1.2) łacina podwórkowa
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org łacinnik m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, łacinniczka f  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
zdrobn.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org łacinka f  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org łaciński
związki frazeologiczne:
tańczyć po łaciniełacina podwórkowa
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: