łacina

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Łacina

łacina (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[waˈʨ̑ĩna], AS[u̯aćĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) język starożytnych Rzymian; zob.  też łacina w Wikipedii
(1.2) pot. , żart.  wulgarny język, przekleństwa
(1.3) lekcja łaciny (1.1)
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Lekcje łaciny były dla niego męczarnią.
(1.2) Uszy więdną, jak się słucha tej łaciny dobiegającej z podwórka.
(1.3) Po matematyce mamy dzisiaj dwie łaciny i fizykę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) łacina klasyczna / łacina ludowa
synonimy:
(1.1) język łaciński; skr.  łac., łc.
(1.2) łacina podwórkowa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  łacinnik m , łacinniczka f , łacinka f 
przym.  łaciński
związki frazeologiczne:
tańczyć po łaciniełacina podwórkowa
etymologia:
uwagi:
zob.  też łacina w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła: