diament

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

diament (język polski)[edytuj]

diament (1.1)
diamenty (1.2)
diament (1.3)
diament (1.3)
wymowa:
IPA[ˈdʲjãmɛ̃nt], AS[dʹi ̯ãmẽnt], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geol. miner. minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie; zob. też diament w Wikipedii
(1.2) pot. kamień szlachetny oszlifowany z minerału (1.1) zob. brylant
(1.3) techn. przyrząd przeznaczony do rżnięcia szkła i szlifowania kamieni szlachetnych, zazwyczaj z diamentowym ostrzem
(1.4) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota, stopień pisma odpowiadający czterem punktom (1,5036 mm)[1]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) To jest twarde jak diament.
(1.1) Odpowiednio oszlifowany diament to brylant.
składnia:
kolokacje:
(1.1) oszlifować diament
(1.2) pierścionek / wisiorek / zawieszka z diamentem • kolia z diamentami
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) brylant
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. diamencik m
przym. diamentowy
przysł. diamentowo
związki frazeologiczne:
czarny diament
etymologia:
(1.1) franc. diamant, wł. diamante[2] z łac. diamas z gr. ἀδάμας (adamas „niepokonany”[3])
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło Didot w: Jacek Mrowczyk, Niewielki słownik typograficzny, s. 54, Czysty Warsztat, 2008, ISBN 978-83-89945-20-4.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło diament w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Cally Hall, Szlachetne i ozdobne kamienie, wyd. Elipsa, Warszawa 1993, s. 18.