pięć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Piecpiec

pięć (język polski)[edytuj]

pięć (1.1) sów
pięć (1.2)
wymowa:
IPA[pʲjɛ̇̃ɲʨ̑], AS[pʹi ̯ė̃ńć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.asynch. ę i → j  wymowa ?/i
homofon: piędź
znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) mat. liczba 5
(1.2) mat. cyfra 5
(1.3) pot. jedna z ocen w czterostopniowej i sześciostopniowej szkolnej skali ocen, ocena bardzo dobra[1][2]
odmiana:
(1.1) pię|ć, ~ciu, ~ciu, ~ć, ~cioma, ~ciu, ~ć; (zob. Uwagi)
przykłady:
(1.1) W teleturnieju udział brało pięciu panów i pięć pań.
(1.2) Pięćdziesiąt jest zapisywane jako pięć-zero.
(1.3) Dostałem dziś w szkole pięć ze sprawdzianu z matmy.
składnia:
(1.1) pięć + D. albo pięciu +D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zapis arabski 5, zapis rzymski V
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. piątka f, piątek m, pięciornik m, piątak m, piona f
przym. piątkowy
licz. piąty, pięcioro
przedr. pięcio-
wykrz. piona
związki frazeologiczne:
brak piątej klepkimieć swoje pięć minutmówić piąte przez dziesiąteni w pięć, ni w dziewięćpiąte koło u wozusłuchać piąte przez dziesiąteza pięć dwunastazamawiacz pięciu piwznać jak swoje pięć palców
etymologia:
(1.1) protoindoeuropejski *pénkʷepor. pali pañca, sanskr. पञ्च
uwagi:
(1) odmiana: dla rzeczowników rodzaju męskoosobowego forma mianownika przyjmuje postać dopełniacza („pięciu”; por. przykład)
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: 5
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: piątka
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło pięć w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.