nieszczęśliwy

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

nieszczęśliwy (język polski)[edit]

pronunciation:
IPA[ˌɲɛʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ], ASeščẽũ̯ślʹivy], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę akc. pob. pronunciation ?/i
definitions:

przymiotnik

(1.1) nieodczuwający szczęścia, przygnębiony
(1.2) prowadzący do niekorzystnego przebiegu wydarzeń
inflection:
(1.1-2)
examples:
(1.1) Wiele dzieci w Afryce jest nieszczęśliwych, ponieważ głodują.
(1.1) Nie mam siły być dłużej nieszczęśliwy.
syntax:
collocations:
(1.2) nieszczęśliwy wypadek • nieszczęśliwy zbieg okoliczności
synonyms:
(1.1) przygnębiony
(1.2) niefortunny
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. nieszczęście n, nieszczęśnik m, nieszczęśnica ż, nieszczęśliwiec m, nieszczęśliwość ż, nieszczęsność ż, unieszczęśliwienie n
przym. nieszczęsny
przysł. nieszczęśliwie, nieszczęśnie
czas. unieszczęśliwiać
idioms:
urodzić się pod nieszczęśliwą gwiazdą
etymology:
notes:
translations:
sources: