dziesięć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

dziesięć (język polski)[edytuj]

dziesięciu (1.1) zawodników
dziesięć (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑], AS[ʒ́ėśė̃ńć], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. asynch. ę   wymowa ?/i
znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) liczba 10
odmiana:
(1.1) lp  dziesię|ć, ~ciu, ~ciu, ~ć, ~cioma, ~ciu, ~ć; blm 
dla rzeczowników rodzaju męskoosobowego forma mianownika przyjmuje postać dopełniacza („dziesięciu”; zobacz też: przykład)
przykłady:
(1.1) W teleturnieju udział brało dziesięciu panów i dziesięć pań.
składnia:
(1.1) dziesięć + D.  lm  nm.-os.  • dziesięciu + D.  lm  m.-os. 
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zapis arabski 10, zapis rzymski X
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zob. : 10
rzecz.  dziesiątka f , dziesięcina f , dziesiętnik m , dziesiątkowanie n , zdziesiątkowanie n , dziesięciorzenie n 
czas.  dziesięciorzyć ndk. , dziesiątkować ndk. , zdziesiątkować dk. 
przym.  dziesiątkowy
przysł.  dziesiątkowo
tem. słow.  dziesięcio-, -dziesiąt
licz.  dziesiąty
związki frazeologiczne:
znać kogoś jak swoje dziesięć palcówznać coś jak swoje dziesięć palców
etymologia:
uwagi:
(1.1) liczebnik porządkowy dziesiąty
zobacz też: jedendwatrzyczterypięćsześćsiedemosiemdziewięć
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: 10
źródła: