grzeczny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] grzeczny (język polski)
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) o dziecku: taki, który jest posłuszny, spokojny, miły, dobry
- (1.2) taki, który jest dobrze wychowany, jest uprzejmy, układny; taki, który jest dowodem dobrego wychowania, uprzejmości
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik grzeczny grzeczna grzeczne grzeczni grzeczne dopełniacz grzecznego grzecznej grzecznego grzecznych celownik grzecznemu grzecznej grzecznemu grzecznym biernik grzecznego grzeczny grzeczną grzeczne grzecznych grzeczne narzędnik grzecznym grzeczną grzecznym grzecznymi miejscownik grzecznym grzecznej grzecznym grzecznych wołacz grzeczny grzeczna grzeczne grzeczni grzeczne
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) kulturalny, uprzejmy
- antonimy:
- (1.1) łobuzerski, niegrzeczny
- (1.2) chamski, prostacki, niekulturalny
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. grzeczność
- czas. ugrzecznić
- przym. grzecznościowy
- przysł. grzecznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) polite, courteous, suave, well-behaved
- arabski: (1.1-2) مؤدب ,أديب
- boloński: (1.1-2) educhè
- francuski: (1.1-2) poli, courtois, aimable
- holenderski: aardig
- portugalski: (1.2) polido, cortês
- szwedzki: (1.2) älskvärd
- włoski: (1.1-2) educato, ubbidiente, garbato, cortese
- źródła:
