halo

halo (język polski)

halo (2.1)

wymowa:

IPA: [ˈxalɔ], AS: [χalo] wymowa

znaczenia:

wykrzyknik

(1.1) wyrażenie używane przy odbieraniu telefonu

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) zjawisko optyczne, świetlista otoczka widoczna wokół tarczy słonecznej lub księżycowej; zob. zobacz też halo w Wikipedii

(2.2) zamieszanie wokół czegoś

odmiana:

przykłady:

(1.1) — Halo. / — Halinka? / — Nie! / — A to przepraszam, pomyłka.

składnia:

kolokacje:

(2.2) zrobić wielkie halo

synonimy:

(1.1) tak, słucham? halo, słucham? Słucham?

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) ang. angielski hallo/ang. angielski hello

(2.1) gr. starogrecki χαλοσ

uwagi:

tłumaczenia:

• arabski: (1.1) ‎الو
• azerski: (1.1) alo
• duński: (1.1) hallo; (2.1) halo w rodzaj wspólny
• estoński: (1.1) tere
• japoński: (1.1) もしもし
• koreański: (1.1) 여보세요
• niemiecki: (1.1) hallo
• rosyjski: (1.1) алло
• szwedzki: (1.1) hallå

źródła:

halo (język angielski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) astr. astronomia halo

(1.2) rel. religia aureola

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

halo (esperanto)

halo (1.1)

morfologia:

hal•o

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) hala, duża sala

odmiana:

przykłady:

(1.1) La akustiko de la nova halo estas bonega. → Akustyka nowej hali jest wyśmienita.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) ĉambrego

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: