wojownik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wojownik (język polski)[edytuj]

wojownicy (1.1)
wymowa:
IPA[vɔˈjɔvʲɲik], AS[voi ̯ovʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ten, który walczy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Fidel Castro był wojownikiem socjalizmu na Kubie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bojownik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wojna f , wojenka f , wojaczka f , wojowanie n , woj m , zawojowanie n 
forma żeńska wojowniczka f 
czas.  wojować ndk. , zawojować dk. 
przym.  wojowniczy, wojenny, wojaczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: