stowarzyszenie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
stowarzyszenie (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ], AS: [stovažyšẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach; zob. też stowarzyszenie w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik stowarzyszenie stowarzyszenia dopełniacz stowarzyszenia stowarzyszeń celownik stowarzyszeniu stowarzyszeniom biernik stowarzyszenie stowarzyszenia narzędnik stowarzyszeniem stowarzyszeniami miejscownik stowarzyszeniu stowarzyszeniach wołacz stowarzyszenie stowarzyszenia
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. towarzystwo n
- czas. towarzyszyć ndk.
- przym. stowarzyszeniowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) association, affiliation
- arabski: (1.1) عشرة ,ناد ,رابطة ,جمعية, algier. arab. مشركه
- duński: (1.1) forening w
- francuski: (1.1) association f
- hiszpański: (1.1) asociación f
- islandzki: (1.1) félag n
- japoński: (1.1) 組合
- jidysz: (1.1) אַסאָציאַציע f (asocjacje), בינדונג f (bindung), פֿאַרבאַנד m (farband), פֿאַראייניקונג f (farejnikung)
- niemiecki: (1.1) Gesellschaft f, Verein m, Vereinigung f
- nowogrecki: (1.1) σύλλογος m, συνεταιρισμός m, σωματείο n
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) общество n, ассоциация f
- szwedzki: (1.1) samfund n, förbund n, sällskap n
- źródła:
