pięknie

pięknie (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈpʲjɛ̃ŋʲcɲɛ], AS: [pʹi ̯ẽŋʹḱńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę • -ni… końcówka -ni… • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

przysłówek

(1.1) w piękny sposób, posiadając dużo piękna

odmiana:

(1.1) st. wyższy stopień wyższy piękniej; st. najwyższy stopień najwyższy najpiękniej

przykłady:

(1.1) Nie wiem czy to prawda, ale ludzie mówią, że pięknie śpiewam.

(1.1) Pięknie dziś wyglądasz, Emilko.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) ślicznie, urodziwie, ładnie

antonimy:

(1.1) brzydko, paskudnie, wrednie, obrzydliwie

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik piękno, piękniś, piękność

przym. przymiotnik piękny, piękniutki, przepiękny

czas. czasownik upiększać, pięknieć

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) beautifully
• interlingua: (1.1) bellemente
• kaszubski: (1.1) bëlno
• niemiecki: (1.1) schön
• słowacki: (1.1) pekne
• szwedzki: (1.1) vackert, skönt, fagert
• wilamowski: (1.1) siejn

źródła: