przecinek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
przecinek (język polski) [edytuj]
,
przecinek (1.1)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym; zob. też przecinek w Wikipedii
- (1.2) w niektórych krajach: znak separatora dziesiętnego
- (1.3) pot. przekleństwo, wulgaryzm
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik przecinek przecinki dopełniacz przecinka przecinków celownik przecinkowi przecinkom biernik przecinek przecinki narzędnik przecinkiem przecinkami miejscownik przecinku przecinkach wołacz przecinku przecinki
- przykłady:
- (1.1) Nie zawsze przed słowem „że” stawiamy przecinek.
- (1.2) Dane były zebrane z dokładnością dwóch miejsc po przecinku.
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) comma; (1.2) point, dot
- arabski: (1.1) فاصلة
- chorwacki: (1.1) zarez m
- czeski: (1.1) čárka f
- dolnołużycki: (1.1) koma f
- esperanto: (1.1) komo
- fiński: (1.1) pilkku
- francuski: (1.1) virgule f
- górnołużycki: (1.1) koma, komat, smužka
- hebrajski: (1.1) פסיק m
- hiszpański: (1.1) coma f
- interlingua: (1.1) comma
- islandzki: (1.1) komma f
- jidysz: (1.1) קאָמע f (kome)
- kazachski: (1.1) үтір
- niemiecki: (1.1) Komma n, Beistrich m; (1.2) Komma n
- nowogrecki: (1.1) κόμμα n
- rosyjski: (1.1) запятая f
- słowacki: (1.1) čiarka f
- szwedzki: (1.1) komma n
- turecki: (1.1) virgül
- ukraiński: (1.1) кома f
- źródła:
