poganin

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

poganin (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔˈɡãɲĩn], AS[pogãńĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm)
(1.2) pogard.  używane głównie przez katolików: niewierzący lub nieochrzczony
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Kraina ta była zamieszkiwana przez słowiańskich pogan.
(1.2) W pierwszych wiekach istnienia Kościoła (…) chrześcijanie korzystali z tych samych zasad, co poganie, aby zawrzeć małżeństwo.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) nawracać pogan • współczesny poganin • neopoganin
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pogaństwo n , poganka f 
przym.  pogański
przysł.  pogańsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
czes.  pohan < łac.  paganus 'mieszkaniec wsi'[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ks. Aleksander Sobczak, Sakrament małżeństwa — krótki rys historyczny
  2. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 29.