okupacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

okupacja (język polski)[edytuj]

okupacja (1.2) ratusza
wymowa:
IPA[ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja], AS[okupacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wojsk. , polit.  przejęcie władzy nad obcym terytorium
(1.2) tymczasowe zajęcie czegoś dla osiągnięcia zamierzonego celu[1]
(1.3) czas trwania okupacji (1.1)[1]
odmiana:
(1.1-3) deklinacja IIa
przykłady:
(1.1) Zachodni Brzeg Jordanu znalazł się pod okupacją Izraela po wojnie sześciodniowej.
(1.2) W proteście, pielęgniarki z Łodzi prowadzą okupację gabinetu premiera.
(1.3) Mój dziadek podczas okupacji działał w partyzantce.
składnia:
(1.1,2) okupacja + D.  • okupacja przez + B. 
kolokacje:
(1.1) okupacja pokojowamilitarna okupacja • być / znaleźć się / znajdywać się pod okupacją • prowadzić / przeprowadzić / przeprowadzać okupację • przeżyć okupację
(1.2) organizować / prowadzić / przeprowadzić / przeprowadzać okupację
(1.3) przeżyć okupację • za okupacji
synonimy:
(1.1) zabór, zawładnięcie, zajęcie, niewola
antonimy:
(1.1) wyzwolenie, autonomia
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  okupant m , okupantka f 
czas.  okupować, okupywać
przym.  okupacyjny
związki frazeologiczne:
przeżyliśmy sanację, przeżyjemy i okupację
etymologia:
(1.1) łac.  occupatiozabór i łac.  occuparezabrać, zawładnąć, napadać[2]
(1.2-3) od (1.1)
uwagi:
zob.  też okupacja (ujednoznacznienie) w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło okupacja w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.