ortografia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: ortografía

[edytuj] ortografia (język polski)


wymowa: IPA: [ˌɔrtɔˈɡrafʲja], AS: [ortografʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob. i → j 
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zbiór zasad i norm regulujących sposób zapisu słów danego języka za pomocą liter alfabetu i innych symboli; zob.  też ortografia w Wikipedii

odmiana: przykłady:

(1.1) Moi rodzice poprosili moją nauczycielkę, aby zwracała większą uwagę na moje problemy z ortografią.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) pisownia
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: gr.  ὀρθός (poprawny) i γράφω (pisać)
uwagi: tłumaczenia:

[edytuj] ortografia (język portugalski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ortografia

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] ortografia (język włoski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ortografia

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: (1.1) errore di ortografia
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: