ortografia
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] ortografia (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zbiór zasad i norm regulujących sposób zapisu słów danego języka za pomocą liter alfabetu i innych symboli; zob. też ortografia w Wikipedii
- przykłady:
- (1.1) Moi rodzice poprosili moją nauczycielkę, aby zwracała większą uwagę na moje problemy z ortografią.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) pisownia
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) orthography
- chorwacki: (1.1) pravopis
- dolnołużycki: (1.1) ortografija
- duński: (1.1) retstavning w, ortografi w
- esperanto: (1.1) ortografio
- francuski: (1.1) orthographe f
- hawajski: (1.1) kauhua
- hiszpański: (1.1) ortografía f
- interlingua: (1.1) orthographia
- islandzki: (1.1) réttritun f, stafsetning f
- niemiecki: (1.1) Ortographie, Rechtschreibung
- nowogrecki: (1.1) ορθογραφία f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1) ortografia
- szwedzki: (1.1) rättstavning w
- włoski: (1.1) ortografia
- źródła:
[edytuj] ortografia (język portugalski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ortografia
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] ortografia (język włoski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ortografia
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) errore di ortografia
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: