obie

obie (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈɔbʲjɛ], AS: [obʹi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

liczebnik zbiorowy

(1.1) i jedna, i druga

odmiana:

przykłady:

(1.1) Z serdeczną przyjaźnią ściskam Panu obie ręce. (Listy Orzeszkowej do Józefa Sikorskiego)

(1.1) Obie panie były mocno przerażone, mocno upudrowane i patetyczniejsze niż zwykle. (Henryk Sienkiewicz: Wiry)

składnia:

(1.1) obie bez rzeczownika, obie + rzeczownik w l.mn. odmieniający się przez przypadki wraz z liczebnikiem.

kolokacje:

synonimy:

(1.1) obydwie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

licz. liczebnik oba

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) W odróżnieniu od „oba” i „obaj” liczebnik „obie/obydwie” ma te same formy w odniesieniu do ludzi i do rzeczy. Silniej niż „dwa” lub „dwie” podkreśla on, iż zdanie dotyczy i jednej i drugiej osoby lub przedmiotu. „Obie” w odróżnieniu od „dwa” musi dotyczyć konkretnych rzeczy lub osób. Fraza „jakieś obie babki” jest niepoprawna gramatycznie, podczas gdy fraza „jakieś dwie babki” jest poprawna.

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: obaj

• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)

źródła: