mgła
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
mgła (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność; zob. też mgła w Wikipedii
- (1.2) coś przejrzystego, lekkiego, zwiewnego
- (1.3) to, co powoduje, że obraz czegoś staje się niewyraźny
- (1.4) układ koloidowy złożony z bardzo drobnych kropelek cieczy rozproszonych w gazie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mgła mgły dopełniacz mgły mgieł celownik mgle mgłom biernik mgłę mgły narzędnik mgłą mgłami miejscownik mgle mgłach wołacz mgło mgły
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mgławica f, zamglenie n
- czas. zamglić
- przym. mgielny, mgłowy, przeciwmgielny, przeciwmgłowy, mgławicowy, zamglony, mglisty
- przysł. mgliście
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fog, mist
- arabski: (1.1) ضباب, سديم
- asturyjski: (1.1) borrina
- baskijski: (1.1) laino, lanbro
- białoruski: (1.1) туман m
- chorwacki: (1.1) magla f
- czeski: (1.1) mlha
- duński: (1.1) tåge w
- esperanto: (1.1) nebulo
- estoński: (1.1) udu
- francuski: (1.1) brouillard m
- hiszpański: (1.1) bruma f, niebla f
- interlingua: (1.1) bruma
- islandzki: (1.1) þoka f
- litewski: (1.1) rūkas
- łaciński: (1.1) nebula f
- niemiecki: (1.1) Nebel m
- nowogrecki: (1.1) ομίχλη f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) туман, мгла
- slovio: (1.1) tuman (туман)
- słowacki: (1.1) hmla f
- szwedzki: (1.1) dimma w, dis n, töcken n, dunst w
- tetum: (1.1) abuabu
- węgierski: (1.1) köd
- wietnamski: (1.1) sương mù
- wilamowski: (1.1) naowuł
- włoski: (1.1) nebbia, foschia
- żmudzki: (1.1) rūks
- źródła:
- ↑ Joachim Herrmann, Die Slawen in Deutschland, Akademie-Verlag Berlin, 1985
