dis
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] dis (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) muz. dźwięk d podwyższony o półton; zob. też dis (dźwięk) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dis dis dopełniacz dis dis celownik dis dis biernik dis dis narzędnik dis dis miejscownik dis dis wołacz dis dis
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- tłumaczenia:
- źródła:
[edytuj] dis (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
- (1.1) roz-
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] dis (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
przedrostek
- (1.1) roz-
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] dis (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Natur och Kultur, s. 93, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12412-1.