czerwiec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] czerwiec (język polski)


wymowa: IPA: [ʧɛrvʲɛʦ], wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

odmiana: (1.1) lp  czerw|iec, ~ca, ~cowi, ~iec, ~cem, ~cu, ~cu; lm  ~ce, ~ców, ~com, ~ce, ~cami, ~cach, ~ce przykłady:

(1.1) W czerwcu kończy się rok szkolny.

składnia:
kolokacje: (1.1) w czerwcu; drugi czerwca, drugiego czerwca
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: zob. też: przysłowia o miesiącach
etymologia: od słowa czerw oznaczającego robaka, a to od prasłowiańskiego *čŕvь oznaczającego larwę owadów[1]; inne, dawne nazwy szóstego miesiąca w roku to, za Taszyckim[2]: ugornik, zok, czyrwień, czyrwiec
uwagi: zobacz też: styczeń ~ luty ~ marzec ~ kwiecień ~ maj ~ czerwiec ~ lipiec ~ sierpień ~ wrzesień ~ październik ~ listopad ~ grudzień tłumaczenia:

źródła:

  1. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 96, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2006. ISBN 83-08-03648-1.
  2. rozdział XXIII, Nazwy miesięcy w: Najdawniejsze zabytki języka polskiego, oprac. Witold Taszycki, s. 136-137, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1976.