korek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] korek (język polski)

wymowa: IPA: [ˈkɔrɛk]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3)

(1.2) pot. potocznie zakrętka od butelki; zob. zobacz też korek w Wikipedii

(1.3) bot. botanika tkanka roślinna pokrywająca łodygi, bulwy i korzenie dębu korkowego i korkowca

(1.4) przen. przenośnie zatrzymanie, zahamowanie w ruchu ulicznym; zob. zobacz też korek drogowy w Wikipedii

(1.5) podeszwy butów

(1.6) w liczbie mnogiej korki → buty piłkarskie; zob. zobacz też korek (but piłkarski) w Wikipedii

(1.7) bezpiecznik w instalacji elektrycznej; zob. zobacz też korek (bezpiecznik elektryczny) w Wikipedii

(1.8) przen. przenośnie/pot. potocznie o osobie niskiej

(1.9) tylko jako zdrobn. zdrobniale koreczki → zwinięte kawałki śledzia lub mięsa, stanowiące przekąskę

(1.10) w liczbie mnogiej korki → pot. potocznie korepetycje

(1.11) zatyczka odpływu w zlewie lub wannie

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: (1.3) ~ użytkowy
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik korkowy; rzecz. rzeczownik korkowiec
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) cork, stopper; (1.3) cork; (1.4) traffic jam, congestion
• czeski: (1.4) dopravní zácpa
• esperanto: (1.1) korko, korktirilo; (1.2) ŝtopilo; (1.3) korko; (1.4) trafikŝtopado
• francuski: (1.1) liège m rodzaj męski (1.2) bouchon m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) corcho; (1.2) tapón m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) קאָריק m rodzaj męski (korik)
• niemiecki: (1.1) Kork; (1.2) Korken m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1-3) kork w rodzaj wspólny; (1.11) propp w rodzaj wspólny
• włoski: (1.2) tappo m rodzaj męski