dąb
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
dąb (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dąb dęby dopełniacz dębu dębów celownik dębowi dębom biernik dąb dęby narzędnik dębem dębami miejscownik dębie dębach wołacz dębie dęby
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) dąb bezszypułkowy • dąb biały • dąb błotny • dąb burgundzki • dąb czerwony • dąb dachówkowaty • dąb dwubarwny • dąb kaukaski • dąb korkowy • dąb omszony • dąb ostrolistny • dąb skalny • dąb szkarłatny • dąb szypułkowy • dąb węgierski • dąb wielkoowocowy
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- chłop jak dąb
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) oak
- arabski: (1.1) بلوط, سنديان
- baskijski: (1.1) haritz
- białoruski: (1.1) дуб m; (1.2) дуб m
- chorwacki: (1.1) hrast m
- czeski: (1.1) dub
- dolnołużycki: (1.1) dub m
- duński: (1.1,2) eg w; (1.1) egtræ n
- francuski: (1.1) chêne m; (1.2) chêne m
- galicyjski: (1.1) carballo m; (1.2) carballo m
- górnołużycki: (1.1) dub m
- hebrajski: (1.1) אלון m (alon)
- hiszpański: (1.1) roble m; (1.2) roble m
- islandzki: (1.1) eik; (1.2) eikatré
- jidysz: (1.1) דעמב m (demb)
- macedoński: (1.1) даб m
- niemiecki: (1.1) Eiche f, Eichbaum m; (1.2) Eichenholz m
- norweski (bokmål): (1.1) eik
- nowogrecki: (1.1) βαλανιδιά f, βελανιδιά f, δρυς f; (1.2) ξύλο n βαλανιδιάς
- ormiański: (1.1) կաղնի
- perski: (1.1) بلوط
- połabski: (1.1) dǫb m
- portugalski: (1.1) carvalho m; (1.2) carvalho m
- pruski: (1.1) anzans m
- rosyjski: (1.1) дуб m
- słowacki: (1.1) dub
- szwedzki: (1.1) ek w
- ukraiński: (1.1) дуб m
- wilamowski: (1.1) aach f
- włoski: (1.1) quercia f
- źródła:
