dąb
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dąb (język polski)
gałązka dębu (1.1)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: lp d|ąb, ~ębu, ~ębowi, ~ąb, ~ębem, ~ębie, ~ębie; lm dęb|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: żołądź
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. dębina; przym. dębowy
związki frazeologiczne: chłop jak dąb
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) oak
- białoruski: (1.1-2) дуб m
- chorwacki: (1.1) hrast m
- czeski: (1.1) dub
- dolnołużycki: (1.1) dub m
- duński: (1.1,2) eg w; (1.1) egtræ n
- francuski: (1.1-2) chêne m
- górnołużycki: (1.1) dub m
- grecki: (1.1) βαλανιδιά / βελανιδιά f, δρυς f; (1.2) ξύλο n βαλανιδιάς
- hebrajski: (1.1) אלון m (alon)
- hiszpański: (1.1-2) roble m
- macedoński: (1.1) даб m
- islandzki: (1.1) eik; (1.2) eikatré
- jidysz: (1.1) דעמב m (demb)
- niemiecki: (1.1) Eiche f, Eichbaum m; (1.2) Eichenholz m
- norweski (bokmål): (1.1) eik
- ormiański: (1.1) կաղնի; (1.2) կաղնի փայտանյութ
- rosyjski: (1.1) дуб m
- szwedzki: (1.1) ek
- ukraiński: (1.1) дуб m
- włoski: (1.1) quercia f

