dąb

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] dąb (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. botanika drzewo z rodzaju Quercus; zob. zobacz też dąb w Wikipedii

(1.2) drewno dębu (1.1)

odmiana: lp liczba pojedyncza d|ąb, ~ębu, ~ębowi, ~ąb, ~ębem, ~ębie, ~ębie; lm liczba mnoga dęb|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik dębina; przym. przymiotnik dębowy
związki frazeologiczne: chłop jak dąb
etymologia: prasł. prasłowiański *dǫbъ^[1]
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) oak
• białoruski: (1.1-2) дуб m rodzaj męski
• chorwacki: (1.1) hrast m rodzaj męski
• czeski: (1.1) dub
• dolnołużycki: (1.1) dub m rodzaj męski
• duński: (1.1,2) eg w rodzaj wspólny; (1.1) egtræ n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1-2) chêne m rodzaj męski
• górnołużycki: (1.1) dub m rodzaj męski
• grecki: (1.1) βαλανιδιά / βελανιδιά f rodzaj żeński, δρυς f rodzaj żeński; (1.2) ξύλο n rodzaj nijaki βαλανιδιάς
• hebrajski: (1.1) אלון m rodzaj męski (alon)
• hiszpański: (1.1-2) roble m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) eik; (1.2) eikatré
• jidysz: (1.1) דעמב m rodzaj męski (demb)
• macedoński: (1.1) даб m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Eiche f rodzaj żeński, Eichbaum m rodzaj męski; (1.2) Eichenholz m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) eik
• ormiański: (1.1) կաղնի; (1.2) կաղնի փայտանյութ
• połabski: (1.1) dǫb m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) дуб m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) ek
• ukraiński: (1.1) дуб m rodzaj męski
• włoski: (1.1) quercia f rodzaj żeński

źródła:

1. ↑ Joachim Herrmann, Die Slawen in Deutschland, Akademie-Verlag Berlin, 1985