fuga
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] fuga (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rodzaj formy muzycznej; zob. też fuga (muzyka) w Wikipedii
- (1.2) arch. spoina w murze pomiędzy cegłami lub między płytkami ceramicznymi ułożonymi na ścianie lub podłodze
odmiana:
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. fugować
związki frazeologiczne:
etymologia: niem. Fuge
uwagi:
tłumaczenia:
[edytuj] fuga (język włoski)
wymowa: IPA: /ˈfu.ɡa/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: (1.1-3) lm fughe
przykłady:
- (1.1) →
składnia:
kolokacje: (1.3) ~ di colonne
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. fuggire, fugare; przym. fugace, rzecz. fugacità, fuggiasco
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. fuga
uwagi:
