cegła

cegła (język polski)

cegły (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈʦ̑ɛɡwa], AS: [cegu̯a]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) element budowlany w kształcie prostopadłościanu, zrobiony z gliny lub podobnych substancji; zob. zobacz też cegła w Wikipedii

(1.2) pot. potocznie bardzo gruba i nudna książka

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	cegła	cegły
dopełniacz	cegły	cegieł
celownik	cegle	cegłom
biernik	cegłę	cegły
narzędnik	cegłą	cegłami
miejscownik	cegle	cegłach
wołacz	cegło	cegły

przykłady:

(1.1) Ten mur jest z cegieł.

(1.2) Profesor zalecił studentom przeczytanie swojej cegły.

składnia:

kolokacje:

(1.1) cegła dziurawka • cegła licowa • cegła modularna • cegła wypalana

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) przym. przymiotnik ceglany; rzecz. rzeczownik cegielnia; zdrobn. zdrobniale cegiełka

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) niem. niemiecki Ziegel

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) brick
• arabski: (1.1) طوبة f rodzaj żeński, لبنة f rodzaj żeński, (jako materiał) طوب
• białoruski: (1.1) цэгла
• chorwacki: (1.1) cigla f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) cihla
• czuwaski: (1.1) кирпӗч
• dolnosaksoński: (1.1) Keie
• duński: (1.1) mursten w rodzaj wspólny; (1.2) mursten w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) briko
• fiński: (1.1) tiili
• francuski: (1.1) brique f rodzaj żeński; (1.2) pavé m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) ladrillo m rodzaj męski; (1.2) tocho m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) baksteen
• interlingua: (1.1) bricca
• kazachski: (1.1) кірпіш
• litewski: (1.1) plyta f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Ziegel m rodzaj męski, Mauerziegel m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) τούβλο n rodzaj nijaki, πλίνθος f rodzaj żeński
• portugalski: (1.1) tijolo m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) кирпич m rodzaj męski
• slovio: (1.1) ciglin (циглин)
• słowacki: (1.1) tehla
• suahili: (1.1) tofali
• szwedzki: (1.1) tegel n rodzaj nijaki; tegelsten w rodzaj wspólny
• tajski: (1.1) อิฐ
• turecki: (1.1) tuğla
• włoski: (1.1) mattone

źródła: