cegła
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
cegła (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) element budowlany w kształcie prostopadłościanu, zrobiony z gliny lub podobnych substancji; zob. też cegła w Wikipedii
- (1.2) przen., pot. bardzo gruba i nudna książka lub dokument
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cegła cegły dopełniacz cegły cegieł celownik cegle cegłom biernik cegłę cegły narzędnik cegłą cegłami miejscownik cegle cegłach wołacz cegło cegły
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) cegła dziurawka • cegła licowa • cegła modularna • cegła wypalana
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) brick
- arabski: (1.1) طوبة f, لبنة f, (jako materiał) طوب
- białoruski: (1.1) цэгла
- chorwacki: (1.1) cigla f
- czeski: (1.1) cihla
- czuwaski: (1.1) кирпӗч
- dolnosaksoński: (1.1) Keie
- duński: (1.1) mursten w; (1.2) mursten w
- esperanto: (1.1) briko
- fiński: (1.1) tiili
- francuski: (1.1) brique f; (1.2) pavé m
- hiszpański: (1.1) ladrillo m; (1.2) tocho m
- holenderski: (1.1) baksteen
- interlingua: (1.1) bricca
- kazachski: (1.1) кірпіш
- litewski: (1.1) plyta f
- niemiecki: (1.1) Ziegel m, Mauerziegel m
- nowogrecki: (1.1) τούβλο n, πλίνθος f
- portugalski: (1.1) tijolo m
- rosyjski: (1.1) кирпич m
- slovio: (1.1) ciglin (циглин)
- słowacki: (1.1) tehla
- suahili: (1.1) tofali
- szwedzki: (1.1) tegel n; tegelsten w
- tajski: (1.1) อิฐ
- turecki: (1.1) tuğla
- włoski: (1.1) mattone
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 43, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
- ↑ hasło cegła w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.
