cegła
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] cegła (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) element budowlany w kształcie prostopadłościanu, zrobiony z gliny lub podobnych substancji; zob. też cegła w Wikipedii
- (1.2) pot. bardzo gruba i nudna książka
odmiana: (1) lp ceg|ła, ~ły, ~le, ~łę, ~łą, ~le, ~ło; lm ~ły, ~ieł, ~łom, ~ły, ~łami, ~łach, ~ły przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) cegła dziurawka
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. ceglany; rzecz. cegielnia; zdrobn. cegiełka
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) niem. Ziegel[1]
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) brick
- białoruski: (1.1) цэгла
- chorwacki: (1.1) cigla f
- czeski: (1.1) cihla
- czuwaski: (1.1) кирпӗч
- dolnosaksoński: (1.1) Keie
- duński: (1.1) mursten w; (1.2) en mursten af en bog
- esperanto: (1.1) briko
- fiński: (1.1) tiili
- francuski: (1.1) brique f; (1.2) pavé m
- grecki: (1.1) τούβλο n, πλίνθος f
- hiszpański: (1.1) ladrillo m; (1.2) tocho m
- holenderski: (1.1) baksteen
- interlingua: (1.1) bricca
- litewski: (1.1) plyta f
- niemiecki: (1.1) Ziegel m, Mauerziegel m
- portugalski: (1.1) tijolo m
- rosyjski: (1.1) кирпич m
- slovio: (1.1) ciglin (циглин)
- suahili: (1.1) tofali
- szwedzki: (1.1) tegelsten
- tajski: (1.1) อิฐ
- turecki: (1.1) tuğla
- włoski: (1.1) mattone
źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 43, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.

