fortel

fortel (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈfɔrtɛl], AS: [fortel] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) sprytne oszustwo, podstęp

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	fortel	fortele
dopełniacz	fortelu	forteli/fortelów
celownik	fortelowi	fortelom
biernik	fortel	fortele
narzędnik	fortelem	fortelami
miejscownik	fortelu	fortelach
wołacz	fortelu	fortele

przykłady:

(1.1) […] Szwedów puśćmy, ale nie powiadajmy im, kto jesteśmy. Owszem, mówmy, żeśmy radziwiłłowscy ludzie, że z rozkazu hetmana wycięliśmy ten oddział i dalej będziemy wycinali wszystkie, które spotkamy, bo hetman tylko przez fortel symulował, że do Szwedów przechodzi. (Henryk Sienkiewicz, Potop)

składnia:

kolokacje:

(1.1) stosować fortele, używać forteli

synonimy:

(1.1) sztuczka, podstęp, oszustwo, trik, blef

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) niem. niemiecki Vorteil - „zysk”, „korzyść”, „przewaga (nad kimś)”

uwagi:

(1.1) słowo ma odcień lekko żartobliwy; zwykle w lm liczba mnoga

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) trick, ruse
• arabski: (1.1) حيلة f rodzaj żeński
• duński: (1.1) kneb n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) artifiko, ruzo, ruzaĵo
• francuski: (1.1) ruse f rodzaj żeński, astuce f rodzaj żeński, combine f rodzaj żeński, stratagème m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) ardid m rodzaj męski, astucia f rodzaj żeński, artimaña f rodzaj żeński, estratagema m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) stratagema

źródła: