hetman
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Hetman
[edytuj] hetman (język polski)
| hetman (1.2) biały i czarny | |
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wojsk. hist. najwyższy dowódca wojsk Polski i Litwy; zob. też hetman w Wikipedii
- (1.2) w szachach: figura mogąca poruszać się w każdym kierunku; zob. też hetman (szachy) w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp hetman, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ie, ~ie; lm ~i, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~i; (1.2) lp jak (1.1); lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) Hetman Wielki Koronny, Hetman Wielki Litewski; (1.2) biały/czarny hetman; ruszyć się hetmanem
synonimy: (1.2) królowa, królówka, dama
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) przym. hetmański
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) z czesk. hejtman; por. niem. Hauptmann
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hetman; (1.2) queen
- duński: (1.2) dronning w, dame w
- esperanto: (1.1) hetmano; (1.2) damo
- fiński: (1.2) kuningatar f
- grecki: (1.2) βασίλισσα f
- hiszpański: (1.2) reina f
- holenderski: (1.2) dame
- islandzki: (1.2) drottning f
- łaciński: (1.2) regina f
- niemiecki: (1.1) Hetman m; (1.2) Dame f
- rosyjski: (1.2) ферзь m, королева f
- szwedzki: (1.2) dam w; drottning w
- włoski: (1.2) donna

