hetman

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Hetman

[edytuj] hetman (język polski)

hetman (1.2) biały i czarny


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wojsk.  hist.  najwyższy dowódca wojsk Polski i Litwy; zob.  też hetman w Wikipedii
(1.2) w szachach: figura mogąca poruszać się w każdym kierunku; zob.  też hetman (szachy) w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  hetman, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ie, ~ie; lm  ~i, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~i; (1.2) lp  jak (1.1); lm  ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Szlachcic skłonił się przed hetmanem.
(1.2) Nie zawsze warto promować piona na hetmana.

składnia:
kolokacje: (1.1) Hetman Wielki Koronny, Hetman Wielki Litewski; (1.2) biały/czarny hetman; ruszyć się hetmanem
synonimy: (1.2) królowa, królówka
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) przym.  hetmański
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) z czesk. hejtman; por. niem. Hauptmann
uwagi:
tłumaczenia:

W innych językach