hetman

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Hetman

[edytuj] hetman (język polski)

hetman (1.2) biały i czarny

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wojsk. wojskowość hist. historia najwyższy dowódca wojsk Polski i Litwy; zob. zobacz też hetman w Wikipedii

(1.2) w szachach: figura mogąca poruszać się w każdym kierunku; zob. zobacz też hetman (szachy) w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza hetman, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ie, ~ie; lm liczba mnoga ~i, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~i; (1.2) lp liczba pojedyncza jak (1.1); lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Szlachcic skłonił się przed hetmanem.

(1.2) Nie zawsze warto promować piona na hetmana.

składnia:
kolokacje: (1.1) Hetman Wielki Koronny, Hetman Wielki Litewski; (1.2) biały/czarny hetman; ruszyć się hetmanem
synonimy: (1.2) królowa, królówka
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) przym. przymiotnik hetmański
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) z czesk. hejtman; por. niem. Hauptmann
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) hetman
• duński: (1.2) dronning w rodzaj wspólny, dame w rodzaj wspólny
• niemiecki: (1.1) Hetman m rodzaj męski; (1.2) Dame f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.2) ферзь m rodzaj męski