bajzel

bajzel (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈbajzɛl], AS: [bai ̯zel] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot. potocznie bałagan

(1.2) pot. potocznie zamieszanie

(1.3) pot. potocznie dom publiczny

(1.4) gwara narkotykowa fragment miasta, gdzie najłatwiej kupić narkotyki od ulicznych handlarzy narkotyków

odmiana:

przykłady:

(1.1) W robocie cały czas mają bajzel.

(1.2) Ale się zrobił bajzel.

(1.3) Za rogiem jest bajzel.

składnia:

kolokacje:

(1.1-2) robić bajzel

synonimy:

antonimy:

(1.1) ordnung

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki Beisel („knajpa”) lub bezpośrednio z jid. jidysz ביתל („domek”) od hebr. hebrajski בית („dom”)

uwagi:

(1.4) zobacz też: Indeks:Gwara narkotykowa

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bałagan

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zamieszanie

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dom publiczny

źródła: