burdel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] burdel (język polski)

wymowa:
IPA[ˈburdɛl], AS[burdel] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot. , wulg.  dom publiczny[1]
(1.2) pot. , bałagan[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W tym burdelu najtańsze dziwki.
(1.2) Masz posprzątać ten burdel w swoim pokoju!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zob. : dom publiczny, bajzel, lupanar, zamtuz, dom schadzek
(1.2) bałagan, bajzel, śmietnik
antonimy:
(1.2) porządek
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
burdelmama
etymologia:
franc.  bordel[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 41, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
  2. hasło burdel w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach