onuca

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: ONUCA

onuca (język polski)[edytuj]

onuca (1.1)
wymowa:
IPA[ɔ̃ˈnuʦ̑a], AS[õnuca], zjawiska fonetyczne: nazal.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pas tkaniny do owijania stopy; zob. też onuca w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jaskier bez zachęty zerwał się i pomknął przez krzaki, powiewając onucami[1].
(1.1) Gdy dolegały zmęczone stopy, siadał nad pierwszym spotkanym strumieniem, ściągał chodaki, onuce, z rozkoszą zanurzając nogi w bystry, rzeźwiący nurt[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) brudne / przepocone / śmierdzące onuce • zakładać / założyć / ściągnąć / ściągać / prać / suszyć onuce • owijać / owinąć nogi / stopy onucami
synonimy:
(1.1) onucza[3]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. onucka ż
związki frazeologiczne:
ruska onuca[4]
etymologia:
prasł. *onutja[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Sapkowski, Chrzest ognia, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Zofia Kossak, Błogosławiona wina, 1953, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „onucza” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. 4,0 4,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „onuca” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.

onuca (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) onuca[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. onucka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Veda, Bratysława 2004, ISBN 80-224-0750-X.