brudny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

brudny (język polski)[edytuj]

brudne (1.1) dziecko
brudna (1.1) plaża
wymowa:
IPA[ˈbrudnɨ], AS[brudny] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud
(1.2) pot. naganny, niezgodny z normami etycznymi
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Po pracy na polu jego buty były tak brudne, że postanowił je zdjąć przed wejściem do domu.
(1.2) Marek zawsze miał tendencję do angażowania się w brudne interesy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) brudny sweter / samochód / basen • brudna twarz / ręka / ściana / … • brudne dziecko / naczynia / buty
synonimy:
(1.1) zabrudzony, zanieczyszczony, pot. uświniony, pot. zasyfiony; wulg. upierdolony
(1.2) grzeszny, nieuczciwy, niemoralny, nieprzyzwoity
antonimy:
(1.1) czysty
(1.2) czysty
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) zabłocony, zatłuszczony, zaśmiecony
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. brud m, brudas m, brudasek m, brudownik m, brudzenie n, zabrudzenie n
czas. brudzić ndk., ubrudzić dk., zabrudzić dk., wybrudzić dk., nabrudzić dk.
przysł. brudno
związki frazeologiczne:
brudny interesbrudne pieniądzelepiej mieć brudną koszulę niż sumienie
etymologia:
od prasł. *brudьnъ[1], od rzeczownika prasł. *brudъbrud
por. białor. брудны, czes. brudný, słc. brudný i ukr. брудний
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Oleg Trubaczow, Этимологический словарь славянских языков, t. III, s. 45, Moskwa, 1974.