typowy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

typowy (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA[tɨˈpɔvɨ], AS[typovy]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) często spotykany
(1.2) będący charakterystyczną cechą określonego typu
(1.3) będący reprezentantem jakiegoś typu, najlepiej oddającym jego specyfikę
(1.4) banalny, prosty, mało wyrafinowany
(1.5) wykonany według zwykłego schematu
(1.6) rzad. przym. odrzecz. typ
odmiana:
przykłady:
(1.1) To typowy poziom życia w Afryce.
(1.2) To dla niej typowe, tak wycofać się w ostatniej chwili.
(1.3) Był typowym produktem swojej epoki.
(1.4) Typowy facet, ciepłe kluchy, nic specjalnego.
(1.5) To nie jest typowy Fordpotrafi też pływać.
(1.6) Jeśli w typie występują zmienne typowe, to taki typ jest schematem opisującym wiele typów.
składnia:
typowy dla +D.
kolokacje:
typowy obszar zmienności
synonimy:
(1.1) powszechnie akceptowany, powszechny
(1.2) standardowy, normalny
(1.3) przeciętny, statystyczny
(1.4) banalny, nieskomplikowany, prosty, oklepany, pospolity, przeciętny, stereotypowy, szablonowy, sztampowy, trywialny, zwyczajny, zwykły
antonimy:
(1.1-5) nietypowy, niestandardowy
(1.3) anormalny, nienormalny, odbiegający od normy, niekonwencjonalny
(1.4-5) specjalny, szczególny, wyrafinowany
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. typ m, typowość f
czas. typować, wytypować
przym. nietypowy
przysł. typowo, nietypowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: