rozkosz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

rozkosz (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) najwyższy stopień uczucia przyjemności, upojenia, radości[1]
(1.2) to, co sprawia najwyższą przyjemność, zwłaszcza zmysłową[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1-2) sprawiać komuś rozkosz • przeżywać rozkosz • oddawać się rozkoszy / rozkoszom
synonimy:
(1.1-2) ekstaza, uniesienie, błogostan
antonimy:
(1.1-2) cierpienie, ból
hiperonimy:
(1.1-2) przyjemność
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  rozkoszować się
przym.  rozkoszny
przysł.  rozkosznie
związki frazeologiczne:
zemsta jest rozkoszą bogów
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło rozkosz w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.