uchodźca

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

uchodźca (język polski)[edytuj]

uchodźcy (1.1) palestyńscy w 1948 roku
wymowa:
IPA[uˈxɔʨ̑ʦ̑a], AS[uχoćca], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba stale lub czasowo przebywająca poza granicami swojego państwa z przyczyn ekonomicznych, politycznych lub religijnych; zob.  też uchodźca w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dla niektórych uchodźców z Iraku Syria jest jedynie przystankiem na drodze do Europy, Stanów Zjednoczonych czy Australii, dla większości stanowi miejsce schronienia, gdzie próbują odbudowaćnormalneżycie[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) Światowy Dzień Uchodźcy • uchodźca polityczny / wojennynadać / przyznać / ubiegać się o status uchodźcy • obóz dla uchodźców • fala / grupa / rzesza uchodźców
synonimy:
(1.1) azylant, uciekinier, wychodźca, wygnaniec
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) emigrant
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  uchodźstwo n 
forma żeńska uchodźczyni f 
przym.  uchodźczy
czas.  uchodzić ndk. 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Le Monde Diplomatique: Zapomniani uchodźcy