krzak

krzak (język polski)

krzak (1.1)

krzaki (1.2)

krzaki (1.3)

wymowa:

^ⓘ, IPA: [kʃak], AS: [kšak], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. krzew

(1.2) przen. pot. zwykle w lm niezrozumiałe pismo, zwłaszcza chińskie lub japońskie

(1.3) przen. inform. zwykle w lm zbiór bezsensownych znaków powstały z logicznego tekstu, np. na skutek niepoprawnych ustawień strony kodowej lub wystąpienia błędów

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	krzak	krzaki
dopełniacz	krzaka / krzaku	krzaków
celownik	krzakowi	krzakom
biernik	krzak	krzaki
narzędnik	krzakiem	krzakami
miejscownik	krzaku	krzakach
wołacz	krzaku	krzaki

przykłady:

(1.1) Okoliczności zmusiły ją do załatwienia potrzeby fizjologicznej pod krzakiem.

(1.1) Wszystkie te krzaki oplatał dziki chmiel, tworząc z tego miejsca istną dziewiczą puszczę, żadna bowiem noga ludzka nie była w stanie przekroczyć tych zarośli.

(1.2) Do tego radia dołączyli instrukcję z samymi krzakami.

(1.3) W tym pliku nic nie ma; same krzaki.

składnia:

kolokacje:

(1.1) krzaki róż / porzeczek • gęste krzaki • pójść / uciec w krzaki

synonimy:

(1.1) gw. (Górny Śląsk) krzok, gw. (Poznań) chęch, chynch, kierz, krzojd

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. krzaczenie n, odkrzaczenie n, odkrzaczanie n, wykrzaczenie n, zakrzaczenie n, zakrzaczanie n

grub. krzaczor mrz, zdrobn. krzaczek mrz

czas. wykrzaczać, krzaczyć ndk., odkrzaczyć dk., odkrzaczać ndk., zakrzaczyć dk., zakrzaczać ndk., wykrzaczyć dk.

przym. krzaczasty, krzaczkowaty

przysł. krzaczasto

związki frazeologiczne:

firma krzak

etymologia:

pol. kierz < prasł. *kъŕь

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bush, shrub; (1.3) mojibake
• arabski: (1.1) شجيرة
• baskijski: (1.1) zuhaixka
• białoruski: (1.1) куст m
• bułgarski: (1.1) храст m, храсталак m
• chiński standardowy: (1.1) 灌木 (guànmù)
• chorwacki: (1.1) grm m, žbun m
• czeski: (1.1) keř m, křovina ż
• duński: (1.1) busk w
• esperanto: (1.1) arbusto; (1.3) moĝibako
• estoński: (1.1) põõsas, põõsastik, tihnik
• fiński: (1.1) pensas
• francuski: (1.1) buisson m, arbuste m
• hiszpański: (1.1) arbusto m
• indonezyjski: (1.1) semak, belukar
• islandzki: (1.1) kjarr n, runni m
• japoński: (1.1) 低木, 灌木; (1.3) 文字化け (もじばけ, mojibake)
• kaszubski: (1.1) czerz m
• kataloński: (1.1) arbust m
• koreański: (1.1) 관목
• litewski: (1.1) krūmas m
• łaciński: (1.1) dumus, frutex
• łotewski: (1.1) krūms m
• niderlandzki: (1.1) struik m
• niemiecki: (1.1) Busch m, Strauch m
• norweski (bokmål): (1.1) busk m
• nowogrecki: (1.1) θάμνος m; (1.3) κινέζικα
• nowopruski: (1.1) kīrna ż
• portugalski: (1.1) arbusto m, mato m
• rosyjski: (1.1) куст m; (1.3) крокозябры lm
• rumuński: (1.1) tufă ż, arbust m
• słowacki: (1.1) ker m, krovina ż
• słoweński: (1.1) grm m
• staropruski: (1.1) kirno ż
• szwedzki: (1.1) buske w
• turecki: (1.1) çalı
• tuvalu: (1.1) lākau
• ukraiński: (1.1) кущ m; (1.3) кракозя́бри lm
• węgierski: (1.1) bokor
• wietnamski: (1.1) bụi cây
• wilamowski: (1.1) śtrauh m, śtraojch m, śtroüh m
• włoski: (1.1) cespuglio m, arbusto m, frutice m

źródła: