dyr

dyr (język polski)

wymowa:

IPA: [dɨr], AS: [dyr]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) uczn. dyrektor szkoły

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	dyr	dyry / dyrowie
dopełniacz	dyra	dyrów
celownik	dyrowi	dyrom
biernik	dyra	dyrów
narzędnik	dyrem	dyrami
miejscownik	dyrze	dyrach
wołacz	dyrze	dyry / dyrowie

przykłady:

(1.1) Matematyk krzyczał, że wszystkim wstawi pały, a potem wysłał nas do dyra.

(1.1) Nawet nie było wiadomo, czy Pantyka jest jeszcze u dyra, czy już wyszedł. W takiej niepewności przeszły wszystkie lekcje.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) dyrektor, dyro

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dyrektor m, dyrektorka ż, dyrektorstwo n, dyra ż, dyro ż, dyrcia ż, dyrcio mos, dyrekcja ż, dyrektorostwo n

przym. dyrektorski

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) forma skrócona od dyrektor

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dyrektor

źródła:

dyr (język duński)

dyr (1.1)

wymowa:

Dania: [ˈdyˀr]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zwierzę

(1.2) przen. zwierzę

przymiotnik

(2.1) drogi, kosztowny

(2.2) przen. drogi

odmiana:

(1) et dyr, dyret, dyr, dyrene

(2) dyr, dyrt, dyre; st. wyższy dyrere; st. najwyższy dyrest

przykłady:

(1.1) Din mand spiser som et dyr! → Twój mąż je jak zwierzę!

(1.1) En aktiv kamp for dyrenes rettigheder er ikke nødvendigvis forbundet med troen på reinkarnation. → Aktywna walka o prawa zwierząt niekoniecznie związana jest z wiarą w reinkarnację.

(2.1) Fagbøger er som regel meget dyre. → Książki specjalistyczne z reguły są bardzo drogie.

(2.1) Klargøringen til en operation og rengøringen efterfølgende er de dyreste og mest tidskrævende aktiviteter på operationsstuen. → Przygotowanie do operacji i sprzątanie po niej to najdroższe i najbardziej czasochłonne czynności na sali operacyjnej.

składnia:

kolokacje:

(1.1) dyrenes rettigheder → prawa zwierząt • dyrevelfærd → dobrostan zwierząt • dyrlæge → weterynarz • flokdyr → zwierzę stadne • kæledyr → zwierzę domowe • nyttedyr → zwierzę użytkowe • produktionsdyr → zwierzę hodowlane • skadedyr → szkodnik • pattedyr → ssak

synonimy:

(1.1) kræ

antonimy:

(2.1) billig

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) przym. dyrisk

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) stnord. dýr

(2.1) stnord. dýrr

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Duński - Podstawowe rzeczowniki

źródła:

dyr (język islandzki)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga

(1.1) drzwi

odmiana:

(1.1) lm dyr, ~, ~um, ~a (~nar, ~nar, ~unum, ~anna)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

dyr (język norweski (bokmål))

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zool. zwierzę

przymiotnik

(2.1) drogi (kosztowny)

odmiana:

(1.1) et dyr, dyret, dyr, dyrene lub et dyr, dyret, dyr, dyra

(2.1) dyr, dyrt, dyre

przykłady:

(1.1) Det fins mange ville dyr i skogen. → W tym lesie jest dużo dzikich zwierząt.

(2.1) Hun kjøper alltid dyre klær. → Ona zawsze kupuje drogie ubrania.

(2.1) Det er dyrt med alkohol her i landet. (NRK) → W naszym kraju alkohol jest drogi.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(2.1) billig

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

bløtdyr • dådyr • flokkdyr • husdyr • krypdyr • pattedyr • pelsdyr • rovdyr • rådyr • skadedyr • skalldyr • udyr • villdyr • virveldyr

etymologia:

uwagi:

źródła:

dyr (język szwedzki)

wymowa:

[dy:r] ^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) drogi (kosztowny)

odmiana:

(1.1) dyr, dyrt, dyra

przykłady:

(1.1) Huset är för dyrt. Vi ska inte köpa det. → Ten dom jest za drogi. Nie kupimy go.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) billig

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przysł. dyrt

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

dyr (język wilamowski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rodzajnik określony

(1.1) rodzaj męski

odmiana:

przykłady:

składnia:

(1.1) dyr + rzecz. m

kolokacje:

synonimy:

(1.1) der

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: