jeść

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: jescjěsć

jeść (język polski)[edytuj]

chłopiec je (1.1) obiad
wymowa:
jeść ?/i, jem ?/i, IPA[jɛ̇ɕʨ̑], AS[i ̯ėść], zjawiska fonetyczne: podw. art.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) spożywać, przyjmować pokarmy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kiedy jem obiad, nie odbieram telefonów.
(1.1) Co będziesz jeść?
składnia:
kolokacje:
(1.1) jeść śniadanie
synonimy:
(1.1) spożywać, konsumować, pożywiać się, posilać się, stołować się, sycić głód / się, połykać, za / jadać, zaspokajać głód, częstować się, biesiadować; pot. pałaszować, szamać, zakąszać, żreć, pożerać, wcinać; wulg. wpierdalać
antonimy:
(1.1) pościć, głodować, nie dojadać, nie mieć co jeść, nie mieć co do garnka włożyć, przymierać głodem, odejmować sobie od ust
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jadalnia ż, jedzenie n, zjedzenie n, jadalny mrz, jadło n, jadalność ż, niejadalność ż
czas. zjeść dk., jadać ndk., zjadać ndk., zajadać ndk., wyjadać ndk., podjadać ndk.
przym. jadalny
związki frazeologiczne:
przysłowie gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeśćjeść jak świniajeść jak wróbelekjeść z rękimóc jeść łyżkamiz czym to się je
etymologia:
(1.1) od prasł. *(j)ěsti, od praindoeur. *h₁édti
uwagi:
zobacz też: czasowniki nieregularne w języku polskim; por. jadać – czasownik wielokrotny, wyrażający regularność
tłumaczenia:
źródła: