krzyczeć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

krzyczeć (język polski)[edytuj]

ktoś krzyczy (1.2)
dziecko krzyczy (1.3)
wymowa:
IPA[ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑], AS[kšyčeć], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) mówić lub wołać bardzo głośno
(1.2) wydawać głośny, nieartykułowany dźwięk, np. z radości, na skutek zadania bólu
(1.3) o niemowlęciu: płakać
(1.4) przen. dawać zauważyć się jaskrawością, kontrastem
odmiana:
(1.1-4) koniugacja VIIb
przykłady:
(1.1) Kobieta krzyczała, gdy próbowano okraść.
(1.2) Podczas szczepienia Jacuś zawsze bardzo krzyczy i wyrywa się.
(1.4) Nagłówki porannych gazet krzyczą dziś o rosyjskiej interwencji militarnej.
składnia:
(1.1) krzyczeć do + D. • krzyczeć + B.
(1.2) krzyczeć z + D.
kolokacje:
(1.1) krzyczeć na kogoś / coś • krzyczeć coś
synonimy:
(1.1) wrzeszczeć, drzeć się, drzeć japę; wulg. drzeć mordę
(1.2) wrzeszczeć, drzeć się
(1.3) płakać, wrzeszczeć, drzeć się
(1.4) rzucać się w oczy
antonimy:
(1.1) milczeć
hiperonimy:
(1.1) mówić
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. krzyk m, krzykliwość f, krzykacz m, krzykaczka f, pokrzyk m, krzyczek m, krzykun m, Krzyki nm.-os., wykrzyknik mrz, wykrzyknienie n, krzyczenie n, krzyknięcie n, pokrzyczenie n, nakrzyczenie n, pokrzykiwanie n, skrzyknięcie n, skrzykiwanie n, wykrzyknięcie n, wykrzykiwanie n
czas. krzyknąć dk., pokrzyczeć dk., nakrzyczeć dk., pokrzykiwać ndk., skrzyknąć dk., skrzykiwać ndk., wykrzyknąć dk., wykrzykiwać ndk.
przym. krzykliwy
przysł. krzykliwie
związki frazeologiczne:
krzyczeć wielkim głosemkrzyczeć jak Żydzi w bóżnicy / krzyczeć jak w bóżnicykrzyczeć, jakby się miał Żyd urodzićkrzyczeć jak potępieniecnajpierw klęczy, prosi, szlocha, potem krzyczy: dość, wynocha!krzyczeć wniebogłosykrzyczy jak gdyby go diabeł opętałkrzyczeć na całe gardłokto często krzyczy, tego nikt nie słucha
etymologia:
(1.1-3) prasł. *kričati
(1.4) od: (1.1-3)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: