krzyczeć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

krzyczeć (język polski)[edytuj]

on coś krzyczy (1.1)
dziecko krzyczy (1.3)
wymowa:
IPA[ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑], AS[kšyčeć], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) mówić lub wołać bardzo głośno
(1.2) wydawać głośny, nieartykułowany dźwięk, np. z radości, na skutek zadania bólu
(1.3) o niemowlęciu płakać
(1.4) przen.  dawać zauważyć się jaskrawością, kontrastem
odmiana:
(1.1-4) koniugacja VIIb
przykłady:
(1.1) Kobieta krzyczała, gdy próbowano okraść.
(1.2) Podczas szczepienia Jacuś zawsze bardzo krzyczy i wyrywa się.
(1.4) Nagłówki porannych gazet krzyczą dziś o rosyjskiej interwencji militarnej.
składnia:
(1.1) krzyczeć do + D.  • krzyczeć + B. 
(1.2) krzyczeć z + D. 
kolokacje:
(1.1) krzyczeć na kogoś / coś • krzyczeć coś
synonimy:
(1.1) wrzeszczeć, drzeć się, drzeć japę; wulg.  drzeć mordę
(1.2) wrzeszczeć, drzeć się
(1.3) płakać, wrzeszczeć, drzeć się
(1.4) rzucać się w oczy
antonimy:
(1.1) milczeć
hiperonimy:
(1.1) mówić
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  krzyczenie n , krzyknięcie n , krzyk m , krzykliwość f , krzykacz m , krzykaczka f , pokrzyczenie n , nakrzyczenie n , pokrzykiwanie n , pokrzyk m , krzyczek m , krzykun m , Krzyki nm.-os. 
czas.  krzyknąć dk. , pokrzyczeć dk. , nakrzyczeć dk. , pokrzykiwać ndk. 
przym.  krzykliwy
związki frazeologiczne:
krzyczeć wielkim głosemkrzyczeć jak Żydzi w bóżnicy / krzyczeć jak w bóżnicykrzyczeć, jakby się miał Żyd urodzićkrzyczeć jak potępieniecnajpierw klęczy, prosi, szlocha, potem krzyczy: dość, wynocha!krzyczeć wniebogłosykrzyczy jak gdyby go diabeł opętałkrzyczeć na całe gardło
etymologia:
(1.1-3) prasł.   *kričati
(1.4) od: (1.1-3)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: