użytkowy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

użytkowy (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przeznaczony do użytku, dający się użytkować
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ta płyta to muzyka jak najbardziej użytkowa. Ale z pewnością nie do wind, jakby powiedzieli złośliwcy[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) lokal / wzór / przedmiot użytkowy • sztuka / grafika / powierzchnia użytkowa • prawo użytkowe
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. użytkowość ż, użytkownik mos, użytkowniczka ż, użytkowanie n, użycie n, użyteczność ż, użytek mrz, używka ż
czas. użyć dk., użytkować ndk., zużyć dk., zużywać ndk.
przysł. użytkowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. CKM, nr 3, Warszawa, 2000 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.