weterynarz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

weterynarz (język polski)[edytuj]

weterynarz (1.1) leczący kota
wymowa:
IPA[ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ], AS[veternaš], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) lekarz leczący zwierzęta; zob. też lekarz weterynarii w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ta krowa ma problemy z czepcem, trzeba wezwać weterynarza.
składnia:
kolokacje:
(1.1) iść do weterynarza • wzywać weterynarza • zabrać / zawieźć kota / psa itd. do weterynarza
synonimy:
(1.1) ofic. lekarz medycyny weterynaryjnej, lekarz weterynarii, pot. wet, środ. zootechn.[1] felczer, gw.[1] feterynarz, feteryniarz, tyrarct, wetener, witynerał, weteryniak, weteryniarz, wetrynarz, wetryniarz, witerynarz, witrenarz, witryniarz, witynyrarz, zwerolekar
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) lekarz
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. weterynaria ż
przym. weterynaryjny, weterynarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. weterynaria
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Władysław Migdał, Łukasz Migdał, Słownictwo gwarowe w hodowli zwierząt, „Wiadomości Zootechniczne”, r. XLVI, nr 3/2008, s. 61.