zagadka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] zagadka (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) łamigłówka, w której z jednych informacji należy wywnioskować inne

(1.2) intrygująca tajemnica, trudna do wyjaśnienia

(1.3) gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni^[1]; zob. zobacz też zagadka w Wikipedii

odmiana: lp liczba pojedyncza zagad|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm liczba mnoga ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:

(1.1) Rozwiązanie zagadki jest na stronie 15.

(1.2) – Androny! – zawołał Benedykt – te wszystkie cuda, tajemniczości, zagadki za grosz sensu nie mają! (E. Orzeszkowa: Nad Niemnem)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) enigma, tajemnica, węzeł gordyjski
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik zagadkowość; przym. przymiotnik zagadkowy; przysł. przysłówek zagadkowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.2) enigma; (1.3) riddle, puzzle
• esperanto: (1.1,2) enigmo
• francuski: (1.3) énigme, devinette
• hiszpański: (1.1) jeroglífico m rodzaj męski, enigma m rodzaj męski
• niemiecki: (1.3) Rätsel
• norweski (bokmål): (1.2) gåte

źródła:

1. ↑ Słownik terminów literackich, red. Janusz Sławiński, s. 635, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2000. ISBN 83-04-04417-X.