tajemnica
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] tajemnica (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób
odmiana: (1.1) lp tajemnic|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; lm ~e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) skrywać/mieć tajemnicę; dotrzymać/dochować/strzec tajemnicy; poznać/wyjawić/zgłębić/zdradzić tajemnicę
synonimy: (1.1) sekret
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. tajny, tajemny, tajemniczy; rzecz. tajność; czas. taić/zataić, wtajemniczać/wtajemniczyć
związki frazeologiczne: (1.1) tajemnica spowiedzi, tajemnica poliszynela
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) secret
- arabski: (1.1) سر
- boloński: (1.1) segrêt
- chorwacki: (1.1) tajna f
- duński: (1.1) hemmelighed w
- esperanto: (1.1) sekreto
- francuski: (1.1) secret m, mystère m
- grecki: (1.1) μυστικό n
- hiszpański: (1.1) secreto m, misterio m
- islandzki: (1.1) leyndarmál n
- łaciński: (1.1) secretum, arcanum
- niemiecki: (1.1) Geheimnis n
- perski: (1.1) راز
- rosyjski: (1.1) тайна f, секрет m
- sardyński: (1.1) segretu
- slovio: (1.1) tainost / таиност
- sycylijski: (1.1) sicretu
- szwedzki: (1.1) hemlighet w
- włoski: (1.1) segreto, arcano