tajemnica

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

tajemnica (język polski) [edytuj]

tajemnica (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA: [ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a], AS: [tai ̯ẽmʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk. • nazal. • akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik tajemnica tajemnice
dopełniacz tajemnicy tajemnic
celownik tajemnicy tajemnicom
biernik tajemnicę tajemnice
narzędnik tajemnicą tajemnicami
miejscownik tajemnicy tajemnicach
wołacz tajemnico tajemnice
przykłady:
(1.1) Zosia i Basia chyba mają jakąś tajemnicę, bo od rana coś sobie szepczą.
składnia:
kolokacje:
(1.1) skrywać / mieć tajemnicę • dotrzymać / dochować / strzec tajemnicy • poznać / wyjawić / zgłębić / zdradzić tajemnicę
synonimy:
(1.1) sekret, misterium, informacja niejawna
antonimy:
(1.1) jawność, informacja publiczna
wyrazy pokrewne:
rzecz.  tajność f , tajemniczość f , wtajemniczenie n 
czas.  taić, zataić, wtajemniczać, wtajemniczyć, utajnić, utajniać, odtajnić, odtajniać, wtajemniczyć
przym.  tajny, tajemny, tajemniczy, utajniony, odtajniony, wtajemniczony, niewtajemniczony, potajemny
przysł.  tajnie, tajemnie, tajemniczo, potajemnie
związki frazeologiczne:
(1.1) tajemnica spowiedzi • tajemnica poliszynela • mroczna tajemnica • tajemnica śmierci • uchylić rąbka tajemnicy • zabrać tajemnicę do grobu • publiczna tajemnica
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=tajemnica&oldid=2970110”