tajemnica

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] tajemnica (język polski)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób

odmiana: (1.1) lp  tajemnic|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; lm  ~e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Zosia i Basia chyba mają jakąś tajemnicę, bo od rana coś sobie szepczą.

składnia:
kolokacje: (1.1) skrywać/mieć tajemnicę; dotrzymać/dochować/strzec tajemnicy; poznać/wyjawić/zgłębić/zdradzić tajemnicę
synonimy: (1.1) sekret
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  tajny, tajemny, tajemniczy; rzecz.  tajność; czas.  taić/zataić, wtajemniczać/wtajemniczyć
związki frazeologiczne: (1.1) tajemnica spowiedzi, tajemnica poliszynela
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach