krig

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] krig (język duński)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) wojna

odmiana: (1.1) en krig, krigen, krige, krigene
przykłady:

(1.1) Krigen skal øjeblikkeligt ophøre. → (Ta) wojna musi się natychmiast skończyć.

składnia:
kolokacje: (1.1) verdenskrig
synonimy:
antonimy: (1.1) fred
wyrazy pokrewne: rzecz. kriger, przym. krigerisk
związki frazeologiczne: borgerkrig
etymologia:
uwagi:

[edytuj] krig (język norweski (bokmål))

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wojna

odmiana: (1.1) en krig, krigen, kriger, krigene
przykłady:

(1.1) Før krigen brøt ut, var arbeidsledigheten i landet usedvanlig stor. → Zanim wybuchła wojna, bezrobocie w kraju było wyjątkowo wysokie.

składnia:
kolokacje: (1.1) verdenskrig
synonimy:
antonimy: (1.1) fred
wyrazy pokrewne: rzecz. kriger, przym. krigersk
związki frazeologiczne: borgerkrig
etymologia:
uwagi: